~ Theater - Toneelgroep Oostpool: De Onrendabelen.


Zaterdag 10 januari ben ik in Arnhem naar de voorstelling De Onrendabelen van Toneelgroep Oostpool geweest. Nina zou met mij meegaan, maar die werd ziek :(. Ik kon verder niemand anders vinden die mee wilde of mee kon, dus ben ik maar alleen gegaan. Voor de voorstelling mocht ik een recensie schrijven namens het Theaterparadijs. Daarvoor mocht ik aanwezig zijn bij de opening van het nieuwe repetitielokaal van Toneelgroep Oostpool door niemand minder dan Minister Jet Bussemaker zelf.


De heenreis
De avond begon met een treinreis naar Arnhem met een tussenstop in Deventer van 15 minuten waar ik eventjes gewandeld heb, want ik houdt niet zo van het stil staan op het perron. Daarna heb ik nog eventjes in de wachtruimte gewacht (daar is het tenminste warmer dan buiten).
De intercity van Deventer naar Arnhem was gelukkig mooi op tijd, een sprinter daarvoor kwam met vertraging binnen, dus ik was er bang voor dat de trein die ik moest nemen hierdoor ook vertraging zou krijgen. Helaas had ik geen Wifi in deze intercity, waarschijnlijk denk je: Wifi om te kunnen Appen, maar dat is niet zo, haha. Ik had graag op internet wat scènes willen opzoeken van het boek Orlando van Virginia Woolf, jammer genoeg kan ik alleen de engelse versie kan op het internet vinden.

In Arnhem aangekomen was het even zoeken naar de locatie waar het nieuwe repetitielokaal voor Toneelgroep Oostpool werd geopend totdat Joeri Vos zelf, de schrijver van de Ondrendabelen (wauw, dat was echt super gaaf en toevallig!) de weg wees.

De opening van het nieuwe repetitielokaal
Als sinds 1953 is Toneelgroep Oostpool (voorheen Theater en Theater van het Oosten gevestigd in Arnhem, maar ze hebben tot nu nooit een eigen repetitielocatie gehad. Zij oefende altijd in kantines, leegstaande gymzalen of bedrijfshallen. Ik hou zelf van acteren, dus ik snap dat het heel vervelend is om geen eigen ruimte te hebben. Je moet dan namelijk altijd alles meeslepen van locatie naar locatie.

Dankzij de steun van de gemeente, cultuurfondsen en bedrijven uit de stad heeft Toneelgroep Oostpool dus nu hun eigen repetitiegebouw bestaande uit twee repetitiestudio’s, een opslag, keukentje en sanitaire faciliteiten. Het gebouw staat om de hoek bij Huis Oostpool, waar het gezelschap hun eigen theaterzaal heeft. dat is natuurlijk echt heel handig!
Daarnaast is het repetitiegebouw en de theaterzaal nu ook te gebruiken door andere theatergezelschappen of activiteiten van derden.


Het gebouw ziet er heel gaaf en artistiek uit. Het ontwerp is gemaakt door ontwerpster Esther Noyons. Volgens mij staan er teksten uit toneelstukken van Toneelgroep Oostpool op de gevel, wat ook erg creatief is en zo voelt het misschien nog meer 'eigen'.

Jet Bussemaker haalde nog wel even de hectiek in Parijs aan, omdat zij als minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap natuurlijk hoopt dat we in onze democratie nog altijd onze mening kunnen geven, kunst kunnen maken zonder mensen te kwetsen en natuurlijk zonder slachtoffer te worden van een dergelijk incident.


De voorstelling
Na de officiele opening van het repetitiegebouw moesten we eventjes de hoek om naar het Huis Oostpool voor De Onrendabelen. Het was eventjes wachten voordat we de zaal in mochten, maar toen we naar binnen mochten was ik meteen helemaal weg van het decor.
De voorstelling duurde bijna 2 uur zonder pauze, maar het vloog voorbij. Geen moment ben ik niet geboeid geweest.

Ik ben echt vol lof over de voorstelling!

De recensie die ik heb geschreven heb ik vandaag opgestuurd naar de redactie waar die gecontroleerd is en is nu te lezen op de site van het Theaterparadijs.  ~ Klik hier. voor de link.

De voorstelling is écht een aanrader, kijk op de site van Toneelgroep Oostpool voor meer informatie, extra's, meer scènefoto's en tickets.

Ik zou het leuk vinden als jullie even een reactie geven over wat jullie vinden van de recensie.

De terugreis
De terugreis ging ook voorspoedig. De voorstelling was later afgelopen dan gepland omdat het later was begonnen. Ik had maar een kwartier om de trein te halen, maar ik wist de weg dus niet, haha.
Gelukkig kon ik met een ander meisje meelopen die dezelfde trein moest hebben.
In Deventer moest ik een klein kwartiertje wachten en om 5 voor twaalf stond ik weer in Almelo.
Een geslaagde avond als je het mij vraagt!

Reacties

Populaire berichten